Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Σκέψεις πάνω στις τελευταίες οικονομικές εξελίξεις

H αλήθεια είναι πως έχω μπερδευτεί. Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω και δεν ξέρω αν θέλω να ξέρω.

Έχουμε και λέμε.

Τα ΜΜΕ μου δίδαξαν ότι:
Η Ελλάδα είναι χρεωμένη. Φταίνε οι πολιτικοί μετά την μεταπολίτευση και, φυσικά, οι Έλληνες που τους ψήφιζαν, όχι γιατί τους πίστευαν, αλλά γιατί ήθελαν να κερδίσουν κάτι προσωπικά – κάτι που ο πολιτικός το έταζε και καμιά φορά το έκανε πραγματικότητα (aka ρουσφέτι).
Οι πολιτικοί έκλεβαν, η Ελλάδα δανειζόταν όλο περισσότερα για να τα βγάλει πέρα, οι πολιτικοί πάλι έκλεβαν, αντί να δώσουν τα λεφτά αυτά για αναπτυξιακή πολιτική.
Ο λαός τα έξινε, γιατί α) είχε την υπέροχη ρουσφετολογική σχέση με την κυβέρνηση β) απλά δεν το έψαχνε το ζήτημα. Κάπου εδώ να πω πως εξαιρώ από το λαό που τα έξινε όποιον πιστεύει πως αντιτασσόταν στα ρουσφέτια κτλ. Δεν μπορώ να τους βάλω όλους στο ίδιο σακί και θα έχει δίκιο όποιος αισθάνεται αδικημένος τώρα.
Συμπέρασμα: Η Ελλάδα ξόδευε πιο πολλά από όσα παρήγαγε. Μαθηματικά αυτό οδηγεί στη σημερινή κατάσταση.

Κανένα κράτος δεν ήθελε να μας δανείσει, γιατί δεν ήθελε να πληρώσει τον διαχρονικό οχαδελφισμό μας. Είπαμε θα το κάνουμε μόνοι μας, με σχέδιο ανάκαμψης, αλλά με τα σχόλια των πολιτικών μας και τους αριθμούς δεν πείθαμε τους ξένους επενδυτές. Κάπου εδώ έρχεται το ΔΝΤ και μας λέει «αφού δεν σας δανείζει κανένας και δεν επενδύει κανένας, γιατί δεν σας εμπιστεύονται, θα σας βοηθήσω εγώ. Θα σας δανείσω, θα σας υποβάλω σχέδιο ανάκαμψης και φυσικά αποπληρωμής του δανείου που θα σας δίνω, αλλά για να είμαι σίγουρος πως δεν θα κοροιδέψετε κι εμένα θα σας επιβλέπω. Το σχέδιο ανάκαμψης θα είναι επώδυνο για να ανακάμψει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα η ελληνική οικονομία» Ρωτήσαμε αν δεν συμφωνήσουμε τι θα γίνει. Μας απάντησαν πως η Ελλάδα θα πτωχεύσει.
Συμπέρασμα: Το ΔΝΤ είναι η μόνη λύση, όσο κι αν δεν το θέλουμε. Το πάρτυ τελείωσε, σφίξτε τα ζωνάρια και πιάστε δουλειά και θα κάνετε 30 χρόνια να δείτε ξανά χαλαρές μέρες.

Ακούω μετά την άλλη άποψη, όχι πολύ τεκμηριωμένη, βέβαια, αλλά ήταν μία άλλη άποψη.

Δεν χρειάζεται να προσφύγουμε στο ΔΝΤ. Δεν είναι η μόνη λύση!
Τι να κάνουμε;, ρώτησα απορημένος.
«Θα τους πούμε «πάρτε τα @@ μας» και θα φύγουν. Θα γυρίσει η Ευρωπαική Ένωση και θα μας πει τι σκατά νομίζουμε πως κάνουμε και θα τους πούμε «πάρτε τα @@ μας κι εσείς» και θα φύγουμε από την Ευρωζώνη.»
Ναι, αλλά θα πάρουμε δραχμή. Θα μας την υποτιμήσουν. Πάλι χρωστάμε, πάλι θέλουμε επενδύσεις, σχολιάζω.
«Θα μας δανείσουν άλλα κράτη, όπως η Ρωσία και η Κίνα. Θα κάνουμε επενδύσεις στο εσωτερικό. Θα φορολογήσουμε το μεγάλο κεφάλαιο, εκκλησία, εθνικοποίηση των τραπεζών. Δεν θα έχουμε το βραχνά του ΔΝΤ στο κεφάλι μας. Ο Λαζόπουλος είπε μάλιστα πως η Τουρκία είπε στο ΔΝΤ να πάρει τα @@ τους και κάτι έκανε με το δημόσιο και τις εσωτερικές επενδύσεις και πάει καλά.»

Μετά έμαθα πως λειτουργεί το τραπεζικό σύστημα από το Zeitgeist – Addendum, που δεν βρήκα κάποια κριτική που να λέει πως παραπληροφορεί για το συγκεκριμένο ζήτημα τουλάχιστον. Δείτε την ταινία. Ουσιαστικά με το ΔΝΤ βοηθάμε τις ξένες τράπεζες να κερδίσουν λεφτά και οι πλούσιοι να γίνουν πουσιότεροι.

Και μετά διάβασα την συγκεκριμένη ανάρτηση από το blog troktiko:
http://troktiko.blogspot.com/2010/05/blog-post_3987.html

Οπότε είναι ένα συνδυασμός πολιτικής διαφθοράς, τραπεζικής διαφθοράς και μαλακίας δικιάς μας που όχι μόνο το ανεχόμασταν τόσο χρόνια, αλλά μεγάλο ποσοστό από εμάς μένει ακόμα μέσα στα σπίτια του και δεν κάνει τίποτα. Σωπαίνει.

Εντάξει δεν θα σας κρίνω. Ίσως να είμαι εγώ υπερβολικός και να ζητάω πολλά. Ίσως να έχω κάποιο σύνδρομο του μεσσία και να θέλω να μπορώ να σώσω τον κόσμο όλο, όταν προφανώς δεν εξαρτάται μόνο από εμένα. Αλλά δεν ξέρω αν κάνω και τίποτα από το λίγο που μου αναλογεί να κάνω.

Θα κρίνω εμένα, λοιπόν. Ντροπή μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: